اشنه در طب سنتی ایران: از گذشته تا آینده

معرفی گیاه دارویی اشنه

اشنه خز‌ه‌ای است که بر درخت صنوبر، بلوط، گردو و درختان دیگر می‌روید.
به رنگ‌های سیاه و سفید وجود دارد که سفید آن مرغوب است و سیاه آن خوب نیست.
خزه‌هایی که به درخت بلوط و گردو می‌پیچند و می‌چسبند، معطر و خوشبو هستند.
شکل ظاهری آن‌ها مانند ریسمان، باریک و پهن است که به هم پیچیده و بافته شده است. چندگونه از آن در ایران می‌روید.

خواص اشنه

قابض، محلل، ملین، معطر و خوشبو است.
مقوى ‌قلب است.
خوردن دم‌کرده آن روح‌افزا، مفرح و براى خفقان، صرع، تقویت‌معده، رفع دل‌آشفتگى، قى و خرد کردن سنگ مثانه مفید است.
معده را خوشبو مى‌نماید.
اگر در سرکه خیسانده شود و از خیس‌ کرده آن بخورند قابض و بخصوص در اطفال خواب‌آور است.
براى رفع نفخ و خنثى کردن زهر گزندگان‌ سمى مفید است.
بخور آن براى رفع سردرد و صرع و تکرار گرفتن بخور آن و استفاده از دود آن‌ در بینى براى سکته، صرع، اختناق رحم و نشستن در دم‌کرده آن براى تسکین دردها، تحلیل ورم‌هاى گرم، درد رحم و آوردن عادت ماهیانه مفید است.
ریختن قطره‌اى از آب خیس‌کرده آن که از بلوط باشد براى تسکین حرارت چشم مفید است.
پاشیدن‌ گرد آن براى رفع بدبویى زیر بغل و رویانیدن گوشت بر جراحت نافع است.
داروی گیاهی درد کبد گیاه اشنه است.
آب دم‌کرده آن را بنوشید. معده را تقویت و خوش‌بو می‌کند.

اسهال را بند می‌آورد و در عین حال یبوست را برطرف می‌سازد.
مصلح مسهلات است،
محلل، جالی، مجفف قوی و مفتح سده جگرواسپرز است به حدی که خون را جاری می‌کند.
داروی تشنج نیز گیاه اشنه است.
آب دمکرده آن را با عسل مخلوط کرده بنوشید. برای درمان صرع، فالج و تشنج مؤثر است.
اگر آن را در سرکه بخیسانید و بعد آن را بخورید، قابض است.
برای رفع نفخ مفید است.
اکتهال آن برای تلیین خشونت جفان و جرب مفید است.
طلای آن با سرکه برای درمان شعره پلک چشم مؤثر است.

موارد منع مصرف

مصرف این گیاه برای روده‌ها مضر است و مصلح آن انیسون است.
شیوه استفاده
مقدار خوراک آن تا ۱۲ گرم است.